Wilczeniec Fabiański - Wolfshubert

Wilczeniec Fabiański - WolfshubertWilczeniec Fabiański (niem. Wolfshubert) – wieś położona między Starym Witoszynem a Cyprianką, obecnie niemal niezamieszkana, bardzo rzadka zabudowa, jeden zwarty obszar leśny i bardzo dużo małych zagajników poprzeplatanych polami i łąkami. Bardzo malownicze i spokojne miejsce.

Przed II wojną światową miejscowość zamieszkana głównie przez Niemców, ale pierwszymi osadnikami byli tutaj Olędrzy sprowadzeni przez właścicieli majątku w Fabiankach w drugiej połowie XVIII wieku. Po osadnikach olęderskich oraz po mieszkających tutaj Niemcach nie ma już praktycznie śladu poza niewielkim cmentarzem ewangelickim, który jak niemal wszystkie takie nekropolie w okolicy jest mocno zrujnowany.

W miejscowości znajdują się trzy pojedyncze Ringstandy 58c, jeden z nich nie został nawet zakopany. Da się w pobliżu dwóch zauważyć relikty okopów a także pozostałości rowu przeciwczołgowego.

Mapa: OpenStreetMaps

Samotnik w młodniku

Wilczeniec BoguckiPrzy szosie z Bogucina do Starego Witoszyna w połowie drogi po prawej stronie jest niewielki las, w jego środku młodnik a przy młodniku pozostałości i samotny „tobruk”. Tak naprawdę pozycja ta jest w Wilczeńcu Boguckim, ale na potrzeby mojej opowieści połączyłem ją z Wiczeńcem Fabiańskim.

W zakolu rowu przeciwczołgowego

Wilczeniec FabiańskiZazwyczaj rowy przeciwczołgowe ciągną się zygzakiem tworząc dość proste odcinki na odległości nawet kilkunastu kilometrów. Na granicy Cyprianki i Wilczeńca Fabiańskiego jest jednak pewna osobliwość – rów tworzy niemal doskonałe półkole o średnicy około 700 metrów w kierunku Fabianek. Zaraz za nim ciągnęły się okopy a na samym środku tego łuku stoi na wzgórzu samotny „tobruk”.